|
Yazar: Fehmi Özçelik -
Mart 2008
Sessizce
Bakışları titrek ve
korkaktı
Gitmek istediği bir
yerler var mıydı?
Olmak ister miydi başka
biri?
Gözü usulca bakarken,
çekinerekten süzerken
Düşlese bir şeyleri,
İç sesi dış sesine
karışsa
Ve görse beni…
Hüzün daha vurmamışken
düşlerine
Bir bildiği var desek,
izin versek yaşamasına
Gitse o yerlere, adını
dahi duymasak
Ama bilsek hep sevdiğini…
Bu bile yetmez miydi ki?
Son kez gözlerinin
ifadesini ezbere sayarken
Ansızın değişik bir
şeyler yapsa
Ondan beklenmeyen…
O riski alacağı aklımıza
bile gelmeyen…
Olduğumuz yerde öylece
bakakalsak…
Gülümsesek… Sessizce.
 YAZAR HAKKINDA BİLGİ
Fehmi Özçelik:
1985, Marmaris doğumlu, Ege Üniversitesi İşletme
Bölümü mezunuyum. Dinlemeyi; dinlerken düşünmeyi, kelimelerle
oynamayı; oynarken düşündürmeyi seviyorum. İnsan psikolojisine
özel ilgi gösteriyorum. Kadın ve erkek davranışlarının sırlarını
incelemeyi seviyorum.
Detaylı Bilgi
|
İndigo
Dergisi’ni
