|
Yazar: Hale Karaarslan
- Nisan
2008
Ayrılık
Perdesi
Ötesiz,
sonsuz bir zamanda sevgiliydik.
Tektik!
Ayrıldık bir rüya, bir yanılsama yarattık.
Sevgimizi görmeye.
Sevgili
olalım diye oyunlar oynadık,
Dünya
sahnesinde.
Yıldızları uzak sandık,
Her şey
BİZ’ken! Mekan ve zaman yarattık.
Bir
sonsuzluk deryasında,
Hiçtik!
Her şey
olan hiç bir şey!
Ne
güzel aşklar gördü,
Yeryüzü!
Efsane
aşklar.
Efsane
aşıklar tanıdı emsal olsun diye,
İnsanoğlu!
Sonsuzluğun şimdisinde,
Karşılaştık seninle!
Ay
geceler boyu yüzdü karanlıkta,
Büyülü
semayı yansıttı zevkle,
Aşık
olan gönüle,
Aşk
diye yanan gönüller,
Sevdalıydılar,
Eridiler bu sevda uğruna,
Kalmadılar.
Aşkın
ateşiyle buharlaştılar.
Tek
olan ayrı olur mu?
Ayrılır
mı? Benlik kalır mı?
Zihinde
ayrılığın duvarlarını yıkan,
Kalp,
nasıl bağışlamaz olur?
Aşk
olan, aşkta, aşkla,
Akmaya,
yaratmaya, yaratan olur!
 YAZAR
HAKKINDA BİLGİ
Hale Karaarslan,
1964 doğumlu, Marmaris'te yaşıyor. İndigo Türkiye grubu
yöneticisi. EMF Dengeleme Tekniği uygulayıcısı. Profesyonel
olarak resimle ilgileniyor. İndigo Dergisi'nde Yazı İşleri
Müdürü ve Yayın Danışmanı olarak görev yapıyor.
Detaylı bilgi
|
İndigo
Dergisi’ni
