Yazar: İdil S.Soyseçkin

Köşe Yazısı, Ankara

Ah Benim Binbir Yüzüm

Yazıya “keşke güzel birşeyler yazarak deseydim ilk merhabamı” diye başlamayı düşünmüştüm. Ama çok iyi biliyorum ki, bu can yakıcı olay yaşanmasaydı başka bir tanesi halihazırda yaşanıyor ve üzerine konuşulmayı bekliyor olacaktı. O nedenle “keşke daha güzel bir dünyada yaşıyor olsaydık” cümlesiyle merhaba diyorum. Çünkü eğer daha güzel bir dünyada yaşıyor olsaydık kimse düşüncelerinden ve bu düşünceleri korkmadan ifade etmesinden dolayı kalleşçe bir ölümle koparıl(a)mazdı sevdiklerinden.

Hrant Dink öldürüldü. Hem de ergenliğiyle hesaplaşmasını daha tamamlamamış bir çocuk tarafından. Beyaz bereli, eli silahlı, cepleri parasız bir delikanlı... Sırtından vurduğu adamın yere düşmesini bile görmeden arkasını dönüp gidecek kadar hesaplı. Bulunamayan örgüt bağlantısı ve psikolojik açıklamalarla –her fail-i meçhul gibi- meselenin özünden binlerce fersah öteye savrulmamız... Sanki zihnimizde kalan tek görüntü gözetleme kamerasıyla yakalanıp dondurulmuş beyaz bereli bir gencin yüzüyle, üzerine örtülmüş gazetelerin, nedense, kapatmaya yetmediği altı yamalı ayakkabılar...

Ama, dramatize edilmiş yüzlerce bilgi... Ogün Samast yolcu otobüsüne nasıl bindi? Merak etmeyin koridorda yürüyen bir çift bacak görüntüsü merakınızı hemencecik giderir. O çocuk nasıl bu kadar değişti? Farklı yıllarda çekilmiş, arada nasıl bir fark olduğunu anlayamadığım, yanyana getirilmiş iki resim, sorumuza cevap veriyor çok şükür ki. Ahh... Vah.. Vah... Hrant Dink... Bir de yetimhanede büyümüş.. Fondaki acıklı müzik içimi dışıma çıkarıyor.

Bütün gazetelerde, katil çarşaf çarşaf lanetleniyor. Logosunun altında Türkiye Türklerindir diye yazan bir gazete, tek çabası hakların kardeşliğini yeşertmek olan bu adama nasıl kıyıldığına akıl sır erdiremiyor. Türk düşmanı diye afişe edilen bu Türkiyeli Ermeni bir anda ulusal kahraman haline getiliyor yerildiği aynı gazetelerin sayfalarında. Medyanın yanar dönerliğine, insanları yerin dibine sokup göklere çıkarmadaki- değme sihirbazlara taş çıkartacak- el çabukluğuna, her haberin “Bir İstanbul Masalı” kıvamında sunuluşuna ve bam telimize dokunup halimize şükrettirmesine zerre kadar şaşırmıyorum elbette. Burası Türkiye. Burası medyanın birbir yüzlü, insanların belleksiz olduğu bir oyun parkı.

Yalnız şaşırmayışım, öflenmediğim anlamına gelmiyor. Kendimi de kesinlikle bu öfkenin dışında tutmuyorum. Hrant Dink, başka birçok yazar, düşünür, araştırmacı ve gazeteci gibi, düşüncelerini açıklamaktan 301. Madde’den yargılandığında cenazenin ardına düşen ya da başka şehirlerde “Hepimiz Ermeniyiz” diye haykıran insanların yarısı sokağa çıksaydı, o, vatanını birçoklarından daha çok seven adam hala düşündüklerini yazıp halkların kardeşliği için daha büyük bir umutla çabalıyor olurdu. Belki bizler de aynaya baktığımızda, neredeyse varlığını unuttuğumuz, utanç hissiyle kala-kalmazdık.

301. Madde’den yargılananlara devlet koruma vermeye başlamış. Çok yaşa! Orhan Pamuk’u havaalanında ilk karşılayan koruması olmuş. Ne şans! Her şey bir güvenlik sorunu zaten. Safları eli silahlı adamlarla sıklaştıralım, üstesiden gelemeyeceğimiz problem kalmaz alimallah. Yoksunluklarımız kalbinin tam ortasına yedi kurşunu. Kan kaybından ölüyoruz hepimiz.

---

YAZAR HAKKINDA BİLGİ

İdil Soyseçkin, 1980 Ankara doğumlu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nde lisansını, aynı üniversitenin Medya ve Kültürel Çalışmalar Bölümü'nde yüksek lisansını tamamladı. Çeşitli sosyal çalışmalara katıldı. Kısa filmle uğraşıyor. Gündelik hayatın problemlerini, özellikle kadınları sarmalayan sorunları sokakta tiyatro yaparak ifade etmeye çalışan Kadın Tiyatrosu içerisinde. Detaylı bilgi

---

Küresel Isınma Oyunu

Enerji Sorunu Perspektifinden

Özgürlük Yalnızca Bir Sözcük Olunca

Sevgili Kardeşim Hrant

Yeni Nesil Gençlerin İçsel Sorunları

Dünyanın Kalbine Vize

Pedofili Vakaları Hakkında Detaylı Bir Çalışma

Kök Hücre Araştırmalarında Yeni Gelişmeler

Sağlık Bakanlığı Kuş Gribi Önlemlerini Arttırdı

Çekim Yasası

İnternet 1 Numara!

AB Proje Uygulama Merkezleri

Mikro Krediden Makro Krediye

Haydi Kızlar "Hangi" Okula?

Silvan'da Kadına Sosyal Gelişim Kursu

Bilgiye Açılan Yol

Vejetaryenlik (2.Bölüm)

Benzetmeler