Yazar: İdil Soyseçkin

Köşe Yazısı: Politika | Ankara

Bitimsiz Koşu

Nereye birader? Seçime...

Önce büyük bir korkuyla sarsıldık. “Yetişin! Cumhuriyet elden gidiyor”du. “Şeriat çok yakın!”dı. 1’di, 5’ti, 367’ydi, yeterdi, yetmezdi oyunları; Anayasa Mahkemesi’nin kılıcı, iptalin demokrasi utancı... Kılıçla utanç arasında Tandoğan mitingi. Ardından, zamanlamasıyla piyasa gözetici, duyurulma biçimiyle teknoloji takipçisi ama mirasından bir şey kaybetmemiş muhtıra.

Şeriatla darbe kıskacında sıkışıp kalmak... Oysa on yıllarca en çok yarayı böylesi “ya-ya da”lardan almadık mı? Bir arada yaşamayı savunmayı öğrenmemiz hiç mümkün olmayacak mı? Peki bir arada yaşamak?... Sonra başka şehirlerde de insan gözünün bile sonuna varamadığı kıpkırmızı kalabalıklar çoştu, taştı, rahatladı. Her ne kadar kürsülerden dillendirilen düşünceler yer yer tüylerimizi diken diken etse de, yüz binlerce insanın yanlış gittiğini düşündükleri şeyler için harekete geçmeleri, güçlerini farkına varmaları sevindiriciydi. Demokrasi adına umut verici miydi? Pek emin olamıyorum açıkçası.  

Cumhurbaşkanlığı yetkilerinin ele avuca sığmazlığının kaynağının 12 Eylül anayasası olduğunu bilmeyenimiz kaldı mı acaba? Ya Kızıllara karşı Yeşilleri palazlandıranların kimler olduğunu? Bu anayasanın değişmesi için meydanları doldurmanın vakti gelmedi mi? Güçlü odaklara sırtını dayamamış eylemlere kalkışmak kolay değil ama. Kalkışanların (ve kalkışmayanların dahi) bu yılki 1 Mayıs’ta İstanbul’da başına neler geldiğini bütün dünyayla beraber izledik [İzle(ye)meyenler ya da anaakım medyada sunulandan farklı görüntülere ulaşmak isteyenler için karahaber.org]. Şehrin abluka altına alınışının sebebi elbette sendikalar. Eh polis de tabi ki kafa göz yaracak. Kaşınanı kaşırlar ne de olsa.  

%10’luk seçim barajı mı dediniz? Deli misiniz? Baraj inerse DTP meclise girer.

-Girecek ki, milletin iradesi demokratikçe yansımasını bulsun.

Halk nereden bilecek her şeyi. Yönlendirmek lazım. Başıboş bırakılırsa yanlış yollara sapar. Her şeyin doğrusunu biz biliriz. Herkesi biz kurtarırız.

-Siz kimsiniz?

Biz gücü elinde bulunduranlar. Biz cahil cühela takımından olmayanlar. Biz her şeyin en iyisini bilenler.  

Her konuda çocuklar gibi birbirlerinin saçını çeken partiler, DTP’nin bağımsız adaylık yoluyla temsiliyet sağlamasının önünü tıkamak için gözleri faltaşı açtıracak kadar kısa zamanda ve büyük bir işbirliği içinde kararlar aldılar. Ayakta alkışlıyoruz. Bu korkaklık timsali ve gülünç seçim barajının kaldırılması için yüz binler sokağa dökülürler mi bir gün dersiniz? 

Sol birleşsin, sağ birleşsin; ortada kuyu var yandan geçsin; yeter ki AKP iktidara gelmesin. Peki ya IMF politikaları ve dolayısıyla fütursuz özelleştirmeler, budanan sosyal haklar, büyüyen işsizlik?.. AKP korkusunu anlamıyor değilim. Kadrolaşma ipinin ucu kaçtı. Büyükşehir belediyeleri şehirleri en yaşanılmaz hale nasıl getiririz yarışına çıktı. Tahammülsüzlük, kendini aştı. Ama bunların hepsi AKP’den önce de vardı, sonrasında da varolmaya devam edecek. Hatta AKP’li olmayan bir büyükşehir belediyesi başkanı gelişi dünden belli olan su sıkıntısına banyo yapmak yerine silinmeyi salık veriyor.

Golf sahaları yapmak için dönümlerce ormanlık alan yok ediliyor. Üstelik golf sahalarının çimlerinin sulanması için geren su miktarı insanın içini acıtıyor. Pıtrak gibi uçak firmaları, pıtrak gibi uçak seferleri ürüyor ülke içinde seyahat için. Doğanın korunması mı kar mı sorusuna cevap hep ikincisinden yana oluyor.

Hala petrol krallığının zehirli yılanları karayollarına yatırım yapılıyor. Başka memleketlerde hızlı tren rekor denemeleri yapılırken, biz rekoru ölümlerde kimselere kaptırmıyoruz. Enerji kayıplarını engellemek, yenilenebilir kaynaklar yaratmak yerine nükleer santraller kuruyoruz. Kabahat kanunları çıkarıp, bırakın yaşam alanları yaratmayı travesti ve transeksüellerin yolda yürümelerini bile engelliyoruz. Şeriat-laiklik karşıtlığı üzerinden politika üretmek çok kolay. Oysa mesele adalet ve demokrasi meselesi, insanca yaşamak meselesi. CHP-DSP birleşip iktidara gelse yukarıda saydıklarımın hangisinde farklılaşma olacak? Hiç mi iktidar yüzü görmedi bu partiler? Ve 2007’de neredeyiz?

Diyelim imam bayıldı, biz ayıldık mı?

---

YAZAR HAKKINDA BİLGİ

İdil Soyseçkin, 1980 Ankara doğumlu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nde lisansını, aynı üniversitenin Medya ve Kültürel Çalışmalar Bölümü'nde yüksek lisansını tamamladı. Çeşitli sosyal çalışmalara katıldı. Kısa filmle uğraşıyor. Gündelik hayatın problemlerini, özellikle kadınları sarmalayan sorunları sokakta tiyatro yaparak ifade etmeye çalışan Kadın Tiyatrosu içerisinde. Detaylı bilgi

---

Yükselen Yeni Tür; Homo Violents

Her Şeyin Teorisi

İklim Dostu Bir Yaşam

Şifacı Doktor İnci Erkin

Kanser Tedavisinde Akıllı Moleküller

Balinaların Nesli Tehlikede!

İki Kültür Arasında Çocuk Yetiştirmek

Yaratıcı İmgeleme Araştırmaları

Selçuk Erdem: İyi Çocuklar Değiliz Biz!

Okumanın Dinamiği

Nükleer Yayılma

Tiyatro Sporu ve Mahşer-i Cümbüş

Psikiyatrik Suistimalin Bilinmeyen Tarihi

Çocukluk Çağı Sinüzitleri

Barış Kadıköy'deydi 

Merakla Beklenen Seçim Kampanyaları

Tarım ve Hayvancılıkta AB'ye Uyum?

Haydi Türkiye Günde Bir Yumurta

Ayrıştırma

AKM Yıkılsın Mı?