|
Yazar: Burcu Özgeçen ‘Olan’la Akmak
Beşinci gecedeyiz ve enerjinin çekildiği içimizdeki gücü ve ışığın derecesini kendi kendimize yeterliliğini bulabileceğimiz yegâne zamandayız. Tüm korku ve karanlıkların açığa çıktığı zaman… İnsan bilmediklerinden korkar ya. Oysa yaratıcı gücü sonsuzdur... Sonsuzluğu kucaklamak istiyorsak var olan tüm varlığımızı kucaklamalıyız. Bu gün vapurda tanımsız bir birlik duygusu yaşadım. Karanlık sandığım günlerime ışık tutan bir an ve ardından gelen 3.boyut sesleri. Yani zihin alanının sesleri… Vapurda insanlar birbirine bakmaz. Herkes pencereden dışarı ya da yanındakiyle olduğunu sandığı başka bir uyku diyarına dalar gider. Orada var korkular, yargılar, sınırlamalar. Ve düşünün bu enerji alanını besleyen sonsuz bir güç! Fark edin. Neye güç verildi bu an’a dek? Karanlığın, korkuların ve 3.boyutun tanrısal olmadığını kim söyledi size? Yani onu besleyenin de aynı sonsuz güç olmadığını. Şimdi anlamak zamanıdır dualite saçmalığını. Hoşa giden ve gitmeyen algısıyla hareketi… Sonsuz seçeneğin, sonsuz gücümüzle her an desteklenmeyi beklediğini. Ve Tanrının durup orda öylece var olan her şeyin kendisi olduğumuzu keşfetmeyi beklediğini. O’nda bir ama burada Biz olduğumuzu... Bir ve tek Tanrının bizim olduğumuzu. İşte vapurda anlatamadığım ve yine anlatamadığım elbet, bu birlik duygusunu keşfettim. Paylaşmak mutluluk ve sevgi dolu bir yaratımdı. Teşekkürler. Fotoğraf: Burcu Özgeçen |
|
Daha hızlı internet ve sayfaların en iyi görüntüsü için alttaki kutuya tıklayarak Firefox’u yüklemenizi tavsiye ederiz. |
|
Gönüllülük ilkesiyle yürütülen İndigo Dergisi’ne katkı sağlamak isterseniz reklamlarımıza tıklayabilirsiniz. |