|
Yazar: Dr. Manjir Samanta-Laughton (MBBS)
Yeni Çocukların Bilimi
Bölüm İki – İnsan: Versiyon 2.0
Bir Yeni Çocuklar Doktorunun
İtirafı

İngiliz sağlık sisteminde bir
aile doktoru olarak çalışırken, hiç hoşlanmadığım özel bir görev
vardı ve bu, çocuklara Ritalin yazmaktı. İngiltere’deki sistem
şöyledir: Çocuk sağlığında, bir uzman tedaviyi tavsiye eder ve sonra
çocuk reçete için aile doktoruna gider.
Bu şekilde, konsültasyon odama
ebeveynleri tahammüllerinin sonuna gelmiş olan çocuklar gelirler. Bu
çocuklar Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Rahatsızlığı (ADHD) ye
sahip olarak teşhis edilmiştir ve ebeveynler çocuğun idare edilemez
davranışına bir çözüm olarak tıbbi uzmanlara dönerler.
Hastalarım ve çalışma
arkadaşlarım ile bunu paylaşmamış olmama rağmen, bu çocukları iki
görünüşte gözlerim: Öncelikle, bir profesyonel doktor olarak ve
ayrıca sezgisel bir insan olarak (Bazıları benim de Yeni Çocuklar'dan
olduğumu söyleyecektir). Bu çocuklar bana Yeni Çocukların
yetenekleriyle ve topluma neden problemli göründükleriyle ilgili çok
şey öğrettiler.
ADHD teşhisi konulan bazı
çocukların gerçekte farklı duyusal yetenekleri kullanıyor
olduklarını kavradım; onlar kendi dünyaları ile ilgili bilgi bir
sünger gibi içlerine çekmek için tüm varlıklarını kullanıyorlar. Bu,
duyusal yeteneğin daha holistik bir şeklidir.
Ayrıca, bazı çocukların gerçekte
telaffuz etmediğim bazı düşüncelerimi bana geri tekrarladığını
gözlemledim. Bu çocukların çoğu zaman telepatik oldukları ve bundan
dolayı çevreleri ile ilgili engin miktarda bilgiyi işledikleri
sonucuna varan ilk kişi ben değilim.
Bunun konsantrasyon eksikliğine
neden olabileceğini anlayabiliyorum: Çok fazla bilgi aldığınız
zaman, neye konsantre olacağınıza nasıl karar verirsiniz? Bazı
çocuklar, çok hızlı büyüme hızı nedeni ile çok kolay sıkılabilirler,
bu da sürekli uyarılma gereksinimine neden olur.
Zor davranışlar bazen,
yetişkinlerin çoğu zaman bir şekilde düşünüp başka şekilde
davranmaları gerçeğinden kaynaklanabilir. Düşünceleri ve niyetleri
okuma yeteneğine sahip olan çocuklar bunu kafa karıştırıcı ve moral
bozucu bulabilirler.
İnsan:
Versiyon 2.0
Bu yetenekler tıbbi uzmanlar
tarafından kötü bir şekilde anlaşılabilir, ancak bu bilimde daha
büyük resmin parçasıdır. Bundan önceki makalede tartıştığımız gibi,
bilimsel topluluğun çoğu insan ırkının hala tekâmül edip etmediği
konusunda kararsızdır, böylece yeni yeteneklere sahip olma fikri bu
perspektiften bir anlam ifade etmiyor.
Bu serinin ilk bölümünde
tartıştığımız gibi, bilim adamları genlerimizin kim olduğumuzu
oluşturmadığını kavrıyor: Genomumuz diğer hayvanlara çok benzerdir.
Eğer genlerimiz kim olduğumuzun arkasındaki itici güç değilse,
nedir?
Bilimin çeşitli alanları
bilinçliliğin madde ve yaşam için temel olduğu sonucuna varıyorlar.
Tekâmülün bu yeni resmini evrensel bilinçliliğin açılması olarak
tartıştık. Bu temel bilinçlilik bilgi kazanırken, insan varlıkları
dâhil, evren bilgi kazanır. İnsan ırkı, bu temel bilinçliliğin doğal
bir sonucudur/gelişmesidir ve bu değişimleri yansıtır; bilinçlilik
bilgi kazandığında, insan ırkı da bilgi kazanır.
Bu çocukların yeni yetenekleri
basitçe, bu açılan sürecin bir yansımasıdır. Yeni bilinçlilik bu
çocukların yeteneklerine yansıyor.
Bu yeni yeteneklerin bilimine
biraz daha yakından bakalım.
Telepati
Birçok insan bu çocuklarda
telepatinin ortak bir şey olduğunu fark etti: Onların daha holistik
duyusal yeteneklerinin bir parçası olarak görünüyor. (Not: Telepati,
Batı toplumunda daha alışılmamış olmasına rağmen, bazı yerli
kültürlerde normal bir iletişim şeklidir.)
Son zamanlara kadar, telepatinin
bilimsel açıklaması bilinmiyordu. Sonra kuantum fiziği çağı mekânsız
– bağlantılar bilimini tanıştırdı. Bu, uzak parçacıkların,
aralarındaki uzaklığa bakmadan, birbirleri ile bilgi alışverişini
sağlar. Evreniminizin derinden bağlı olduğunu keşfettik ve bu kavram
bize telepatinin bilimini sağlayabilir.
Eğer bilinçlilik evrene temel
ise, mekânsız bilinçliliğin mümkün olabileceğini görebiliriz. Bu
telepatinin açıklaması olabilir, bu Nobel ödüllü fizikçi Brian
Josephson tarafından desteklenen bir fikirdir.
Nöral
Networkler
Eski nesillerden farklı beyinlere
sahip olan Yeni Çocuklardan bahsedilmektedir ve onların farklı nöral
networklara sahip olduğu söylenmektedir. Bu gerçek olabilmesine
rağmen, bu çocukların farklı olmasının nedeni değildir; bu
değişimlerin tahrik edicisi değildir.
Bazı bilim adamları şimdi
beyinlerimizin bilinçliliğin kaynağı olmadığına inanıyor,
beyinlerimiz basitçe alıcılardır ve realitenin temeli olan evrensel
bilinçliliğin işlemcileridir. Bu değişirken ve tekâmül ederken,
beyin fonksiyonumuz da değişiyor. Bu, beyin anatomisinde ve
fizyolojide farklılıklara neden olabilir. Bazı Electroensefalogram
(EEG) incelemeleri ADHD olan çocukların sık sık onların beyin
kullanımındaki değişimleri yansıtan farklı bir EEG gösterdiğini öne
sürüyor.
Bilinçliliğin beyin anatomisini
nasıl değiştirebildiğinin ünlü bir örneği, Albert Einstein’nın beyni
örneğinde veriliyor. Bu organ, otopside ünlü fizikçinin bedeninden
çıkarıldı ve ilginç anatomik farklılıklar bulan nörologlar
tarafından incelendi.
Einstein’in beyninin bazı lobları
ortalamadan daha büyüktür. Bu bölgedeki hücrelerin sayısı artmıştır,
ancak hücre tipi nöron değildir, glial[1]
hücredir. Beyin iki tür hücreye sahiptir, nöronlar ve glial
hücreler. Son zamanlara kadar glial hücreler, beynin fonksiyonları
için önemli görülmüyordu, diğer nöronlara destek sağladığı
düşünülüyordu.
Einstein yaşamının çoğunu evrenin
işleyişini anlama teşebbüsüne harcadı. Bunun gerçekten onun beyninin
anatomisine etkisi olduğu görülüyor. Eğer beyni bilinçliliğin
alıcısı olarak düşünürsek, bu derin konulara tekrarlanan odak onun
beyninin maddesini şekillendirdi.
Belki Yeni Çocukların evrenimizin
farklı veçhelerine uyumlanmış olduğu gerçeği onların beyinlerini
şekillendiriyor ve EEG incelemeleri gibi ölçümlere yansıyan farklı
nöral networkler yaratıyor.
Çokboyutlu Bilinçlilik
Öyleyse çocuklar yeni
bilinçliliğe nasıl uyumlanıyor? Modern fizik bu soruyu yanıtlamamıza
yardım edebilir. Fizikte son zamanlardaki teorilerden biri süper
iplik teorisidir. Bu bize, evrendeki her şeyin minik atom altı
ipliklerden yapıldığını anlatır. Bu iplikler alışık olduğumuz üç
boyut yerine, birçok boyutlarda titreşir. Fizik evrenimizin birçok
boyutlardaki titreşimlerden biri olduğunu söylüyor.
Daha önce tartışıldığı gibi,
şimdi bilim bilinçliliğin evrenin temeli olduğunu keşfediyor: Tüm
diğerlerinin ortaya çıkmasını sağlayan bir çeşit temel güç olarak
davranıyor. Yukarıdakinden evrenimizin bilinçliliğin birçok
boyutundan oluştuğu sonucuna varmak olasıdır.
Meditasyon gibi uygulamalar ile
kendi frekanslarımızı değiştirerek, farklı boyutların farkında
olabiliriz. Bu Yeni Çocuklar ile kendiliğinden gerçekleşiyor
olabilir: Onların bilinçlilik farkındalığı farklı boyutsal
titreşimlere uzanıyor olabilir. Bu çocuklarda gördüğümüz şeyin,
bilinçliliğin tekâmülünün yansıması olarak insan varlığının temel
frekanslarında bir değişim olduğu söz konusudur. Bu nedenle,
çocukların yeni yeteneklerini ve çok boyutlu farkındalıklarını
gözleyebiliriz.
Bu
yeteneklerin sadece çocuklarda mevcut olmadığını, bazı yetişkinlerde
de olduğunu işaret etmek istiyorum. Bu çocukları ayırmamak
önemlidir, ama aynı zamanda insan duyusal yeteneklerinde önemli bir
değişim olduğunu kabul etmek önemlidir. Bu yeteneklerin daha büyük
anlayışı, çocuklarda Ritalin gibi ilaçların kullanılmasının
azaltılması ile sonuçlanabilir.
Sonuç
İnsan ırkı olarak tekâmül
ederken, bilimin kendisi bilinçlilikte sıçrama yapıyor. İnsan
genomunun ve kara madde olarak bilinen kozmosun bölgelerinin
sınırlamalarının keşfi, bilimin eski kavramları nasıl yeniden
düşündüğünün sadece iki örneğidir. Belki evrenimizdeki yeni
boyutların keşfi bilinçliliğin kendisinin tekâmül etmekte olduğu ve
daha önce görülemeyen şeyin şimdi görünür olduğu gerçeğinin bir
yansımasıdır. Gelecekte, Yeni Çocukların yetenekleri İnsan: Versiyon
2.0’ın veçheleri olacaktır.
Çeviren notu:
[1]
Nöronlar:
İmpulsların yakalanması ve iletilmesiyle ilgili hücreler olarak,
Glial hücreler:
Destek
ve koruma işlevi gören hücreler olarak tanımlanabilir.
Glial:
Nöronları çevreleyerek mekanik ve fiziksel destek sağlayan ve
nöronlar arasında elektriksel yalıtım yapan özel hücreler.
Glial lifler: Glial hücrenin bir bölümü.
Glial hücreler beyin ve omurilikteki sinir hücrelerine yardımcı olur
ancak sinir uyarılarını iletmez.
Çeviri:
Saffet Güler
|