Bir Parça Mutluluk Değil mi Önemli Olan?

Hayatın sürprizlerine karşı her zaman açık olmamız gerektiği söylenir hep… Bazen hiç ummadığımız anda hiç ummadığımız olaylar karşısında kendimizi kaybediyoruz.

Ajitasyonlarımızı kendimize yediremeden başkalarına aktarıyoruz. Kusuyoruz nefreti içimizdeki… Doğmayan güne küsüyoruz, olmayan her şeye…

mutluluğun resmi-indigodergisi
Fotoğraf: İbrahim Davulcu-Pinterest

Peşini bırakmadıklarımızı düşlüyoruz inatla. Devam eden hayatın sadece ufak bir parçası olduğumuzu unutarak kendi senaryomuzu kendimiz yazmak istiyoruz. Verilen rolleri oynamayı reddederek adeta! Keşkelerimiz sığmıyor ruhumuza bi yerden sonra… Olmuyor düşlediklerimiz. ‘Tam da evet şimdi hayattayım!’ dediğimiz anda çıkan bir terslik alt üst ediyor hayatımızı… Saniyelik mutsuzluğumuzu, yıllık hüzünlerimize değişiyoruz.

mutluluk indigodergisiİstediğimiz hayatı yaşayamadan ölebileceğimizi dahi getiriyoruz aklımıza. Hep ya sonra’sını kurma hayaliyle an’ımızı kaçırıyoruz.


Karamsarlık duygumuzu bastırmak için ne yapacağımızı şaşırmış vaziyette yaşıyoruz. An yaşıyoruz. Saniyelik bir an. Ömrümüze sığdıramayacağımızı hayal ettiğimiz tarifsiz bir an! Ötesinin dahi olmadığını bilerek belki de… Bizi biz yapan herhangi bir parça mutluluk…

Bir parça mutluluk değil midir zaten bizi hayattayım moduna iten?

O kısacık anı, bazen ömür saydığın, paha biçemediğin, en’lerinden biri değil mi? Fazla söze gerek yok. İyi hissettirdi mi? Mutlu etti mi saniyelik de olsa? Olumsuz yanlarını düşünmeye gerek yok! Evet belki çok çok kısa gelen mutluluğa dahi açız! Ve bunun farkında bile değiliz. Herkesin ufacık anlık bir mutluluğu hakettiğine inanıyorum. Sen ya da bir başkası… Elindeki o bir parça mutluluğu benimle paylaşacak kadar güzel misin? Buna şükredecek kadar değerini bilen misin? Kısacası; elinizdeki bir parça dahi mutluluğu başkalarıyla paylaşmaktan çekinmeyin. Zira sizin ufacık mutluluğunuz bazı insanlara ”ömürlük mutluluk” değeri bile verebilir.

PAYLAŞ
Önceki yazıSansürün ve Politikanın Gölgesinde Antalya Altın Portakal
Sonraki yazıNeden aslında yanlış anlıyoruz?
3 Ocak 1995 doğumluyum. Belki de istediğim her şeyi gerçekleştireceğime inandığım yaşlara geldiğim vakit, yazma isteğimin oluştuğunu farkettim. Öncesi/sonrası olmayan hayatımızın sadece bir an'ını dahi yazarak kendimi avuttum. Sadece düşünmek ve düşündüklerini anlamlandırmak adına yazdım hep. İnsanları anlama konusunda güçlük çekip,sırf bu yüzden kişisel gelişime merak sardım. Uzun yıllar basketbol ve voleybol oynadım. Aynı zamanda fotoğraf ve dekorasyon meraklısıyım. Ve özellikle şuanda aldığım eğitimden dolayı yabancı dizi ve film delisiyim. İzlemekten en çok keyif aldığım dizi; House. Bunların haricinde yapmaktan en çok keyif aldığım şey; Kendimden daha bilgili/kültürlü insanlarla konuşup, onların deneyimlerinden faydalanmak. Binevi hayatıma yön verirken her şeyi düşünüp ona göre yol almak... En sevdiğim insan şekli; her açıdan kendini geliştirip, yarın'ını düşünen insan.. Bu arada şuanda eğitimime Celal Bayar Üniversitesi/ İngilizce Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler bölümünde devam ediyorum.. Yazmaya/okumaya olan ihtiyacımızın hiçbir zaman eksilmemesi dileğiyle.. Son olarak,hayat felsefem; ''ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.''