Masaru Emoto: Su hakkında ne biliyoruz ki?

Su ile ilgili bilim insanlarının ilgisini en çok çeken çalışmalardan biri Kuantum fiziğiyle ilgili ”Ne biliyoruz ki?” belgeselinde adı geçen Masuru Emoto’nun çalışmasıdır.

suyun gücü kristalize dua enerjisi dr masatu emoro

Yeryüzünde en farklı element su olsa gerek. Kokusu tadı ve rengi olmayan fakat gökyüzünde yağmur damlası halinde iken ışığın yedi rengiyle gökkuşağını oluşturan bir element. Canlılar için hayati önem taşıyan su hakkında kaynak kelimesi belki de en uygun ifade. Şöyle bir düşününce hayat ilk defa su içinde ve su ile gerçekleşmiştir. İlk yaşam formu suda oluşmuştur. İnsan bir çeşit sudan meydana gelmiştir. Dünyaya adapte olurken amniyo sıvısı denilen suda dokuz ay boyunca yaşar. Ve İnsan yapısında  %85 oranında bulunur. Her türlü metabolik faliyette yer alır.

dr masatu emoro

Bilim adamlarının ilgisini çekerek pek çok farklı açıdan değerlendirilmiştir. En ilgi çekenlerden biriside ”Ne biliyoruz ki?” adındaki Kuantum fiziğiyle ilgili belgeselde adı geçen Masuru Emoto’nun çalışmasıdır. Emoto, suyun en ilerici element olduğunu, bu yüzden olaylara tepki verebileceğini düşünmüştür. 50 adet petri kabına 5cc su damlatılmıştır. Üzerlerine farklı sözcükler yazılarak -20 °C’ de 3 saat dondurulmuş, -5 °C’de görüntülenmiştir. Sonuçta sevgi, aşk, ilahi aşk, teşekkür ederim v.b. gibi ifadelerde birbirinden güzel kristallerin oluştuğu gözlenmiştir.

su düşüncelere tepki veriyor kristalize su dua enerjisi dr masatu emoro

Kin, nefret barındıran sözcüklerde ise aksine şekilsiz, kristalize olmayan bir yapı ortaya çıkmıştır. Sonuçta iyi ve kötü için bir tepki vermektedir. Ve en güzel kristallerin aşk, sevgi (love) ve şükür (gratitude) kelimelerinde oluştuğu gözlenmektedir.

suyun kristalize düşüncelere tepk, vermiş hali

Emoto, niyetin tüm bunları tetikleyen güç olduğu düşüncesinden bahsetmekte. Ayrıca Yaşam olgusunun aşka ve şükretmeye dayandığına inanmakta. Oksijenin ateş ve aşkı simgelediğini, şükrün de iki hidrojen atomu ile temsil edildiğini; Aşkın İki kez şükretmeye eşdeğer olduğunu düşünüyor.

Bunun su moleküllerini nasıl etkilediğinin bilimsel yönü de hala bilinmemekte. Belgeselde çok çarpıcı bir kelime kulağa çalınıyor.

“Eğer düşünceler bunu suya yapabiliyorsa kendi düşüncelerimizin bize neler yapabileceğini düşünün!”

İşte tam bu noktada beynimde pek çok düşünce birbiri ile çarpışmakta. Tabii ki sevgi ve şükranla…

Okunmuş su, kutsanmış su, Mevlevihane’de gördüğüm içinde şifalı ayetlerin yazıldığı taslar, muskalar daha bir sürü sorular sorular… Her şeyin bilimsel açıklanabilir bir yanı mı var? Onlar suyun bu özelliğinin farkında mıydılar?

 

Olasılıklar hızla uçuştu… En son gözümün önünde bir şekil belirdi. Su molekülünün geometrisi… İki Hidrojen atomu bir oksijen atomuyla birleşmekteydi. Bir açıyla! Gözümde canlandırdım. Bana başka bir şeyi hatırlattı.

su molekülü

Kolları yana açılmış… Acaba bu şekil böyle olabilir miydi?

su molekülü

Sonra gitgide çoğalmaya başladı sorular. Beni benden iyi tanıyan neydi? Bana benden yakın olan?

İçimdeki ses yavaşça fısıldadı. “Sen hiç yalnız kalmadın ki!” Evet, haklı gibiydi anneme tutunduğumda yanımdaydı. Onunla büyüdüm, serpildim, onunla doğdum. Aradan 40 gün geçmedi içinde buldum kendimi. Her sabah yüzümü temizledi. Her gece iyi geceler diledi. Yetmedi içtim, fazlasını bıraktım, duygulandım aktı gözlerimden, tüm hücrelerimi besledi tüm atalarımı beslediği gibi… Ve gün sanırım gelmişti. O’nun değerini, önemini anlamak, kavramak ve başkalarına anlatmak günüydü.

Yaşadıklarımız, hissettiklerimiz vücutlarımızdaki suyla kayıt ediliyor, belki de bir şekilde toplanıyordu… Neden olmasın? Kimin ne hissettiğini içindeki su ele verebilir miydi? Tıpkı aşık bir kişinin beynindeki farklı alanların görüntülenebildiği gibi ele verir miydi hislerimizi?

Gözümde canlandırdım yere düşen damlaları, yerde toplanan, akan suyu düşündüm. Hepimiz sevgiyle dolu olsak nehirler daha bir coşkuyla çağlar mıydı? Değdiği toprak sevgiyle yeşertmez miydi tohumları? Sonra tüm şevkiyle yeşeren büyüyen orman geldi gözümün önüne. Olan olmadı, biten de bitmedi… Dışarıda sevgiyle, şefkatle büyüyen bir ağaç var. Tüm karanlıklara rağmen dallarında iyilikle parlayanlar; Bu karanlığı aydınlatan ışıklar.

kristalize akıcı yaşam kaynağı

O ışıklara takılır iken gözlerim yine düşüncelere daldım. Bir bardak su içtim. Tüm sıkıntıları alıp götürdü sanki. Yapısında yanıcı Hidrojen ve yakıcı Oksijen içeren su nasıl oluyordu da serinletiyor, hayati önem taşıyabiliyordu?

Tam da bu özelliğiyle bana insanı anımsattı. Yanıp yakabilecek iken serinleten büyüten, kötülüğü elinde tutar iken iyiliği seçen insanı.  İnsanı meleklerden farklı kılan bu olmalıydı. İnsanın kötülüğü kontrol etmesi, saklaması bana suda saklanan yanıcı ve yakıcılığı akla getiren, hatırlatan başlıca sebep oldu.

denizler suyun gücü kristalize dua enerjisi dr masatu emoro

Ne kadar anlatmaya çalışsam da eksik kalıyor bir şeyler. Ancak kaybetmeye ya da yitirmeye başladığımızda bir şeyleri önemini anlıyoruz, insanoğlunun bu kaderi olmamalı! Bizim yapmamız gereken Su’yu koruyup kollamaktır. Ve suda olduğunu düşlediğimiz güce inanmaktır belki de…

Ve Sayın Emoto’nun da dediği gibi…

“Water, we love you. Water, we respect you. Water, we thank you.”

“Su, seni seviyoruz. Su, sana saygı duyuyoruz. Su, sana teşekkür ediyoruz”

İlgili yazılar

Sözler Neden Önemli?


Noetik: Düşünce Gücünün Maddeye Etkisi

Bütünsel Şifaya Giden Yol, Bedeni ve Ruhu Birleştirmek